سورة المرسلات
Surah Al-Mursalat is the seventy-seventh surah of the Quran, comprising fifty verses on the certainty of the Day of Decision and the grievous end of those who deny the truth. It takes its name from the beings "sent forth" invoked in its opening oath, most often interpreted as the winds or the angels. Its most distinctive feature is the refrain "Woe that Day to the deniers!", repeated ten times like a tolling bell; the repetition engraves upon the mind how grave a responsibility it is to give the lie to the divine message. For readers today the surah is a rhythmic, jolting reminder that indifference to truth is itself a choice, and that every choice will meet its answer on the Day of Judgment.
Al-Mursalat is a Meccan surah, generally assigned to the early Meccan years, when belief in the Hereafter was being most intensively argued. In sound sources Ibn Mas'ud relates that the surah was revealed while the companions were with the Prophet in a cave at Mina, and that they learned it fresh from his lips. It proclaims the inevitability of the Day of Decision to a society that thought the resurrection remote.
The surah's governing theme is the Day of Decision: with the stars extinguished and the sky rent, the term appointed for the messengers will be fulfilled (77:8-13). The destruction of past deniers, man's creation from a humble fluid, and the earth made a vessel gathering both the living and the dead are marshalled as proofs of God's power (77:20-27). The image of a three-branched shadow that neither shades the deniers nor avails them against the flame is set against the welcome of the God-conscious among shades and springs. The closing question, "In what word, then, after this will they believe?" (77:50), stands as a permanent challenge to those unmoved by the Quran.
وَٱلۡمُرۡسَلَٰتِ عُرۡفࣰ ا
Birbiri ardından gönderilenlere ve görevlerine koştukça koşanlara, Allah'ın buyruklarını yaydıkça yayanlara ve hak ile batılın arasını ayırdıkça ayıranlara, kötülüğü önlemek veya uyarmak için vahiy getiren meleklere and olsun ki, size söz verilen kıyamet şüphesiz kopacaktır
فَٱلۡعَٰصِفَٰتِ عَصۡفࣰ ا
Birbiri ardından gönderilenlere ve görevlerine koştukça koşanlara, Allah'ın buyruklarını yaydıkça yayanlara ve hak ile batılın arasını ayırdıkça ayıranlara, kötülüğü önlemek veya uyarmak için vahiy getiren meleklere and olsun ki, size söz verilen kıyamet şüphesiz kopacaktır
وَٱلنَّٰشِرَٰتِ نَشۡرࣰ ا
Birbiri ardından gönderilenlere ve görevlerine koştukça koşanlara, Allah'ın buyruklarını yaydıkça yayanlara ve hak ile batılın arasını ayırdıkça ayıranlara, kötülüğü önlemek veya uyarmak için vahiy getiren meleklere and olsun ki, size söz verilen kıyamet şüphesiz kopacaktır
فَٱلۡفَٰرِقَٰتِ فَرۡقࣰ ا
Birbiri ardından gönderilenlere ve görevlerine koştukça koşanlara, Allah'ın buyruklarını yaydıkça yayanlara ve hak ile batılın arasını ayırdıkça ayıranlara, kötülüğü önlemek veya uyarmak için vahiy getiren meleklere and olsun ki, size söz verilen kıyamet şüphesiz kopacaktır
فَٱلۡمُلۡقِيَٰتِ ذِكۡرًا
Birbiri ardından gönderilenlere ve görevlerine koştukça koşanlara, Allah'ın buyruklarını yaydıkça yayanlara ve hak ile batılın arasını ayırdıkça ayıranlara, kötülüğü önlemek veya uyarmak için vahiy getiren meleklere and olsun ki, size söz verilen kıyamet şüphesiz kopacaktır
عُذۡرًا أَوۡ نُذۡرًا
Birbiri ardından gönderilenlere ve görevlerine koştukça koşanlara, Allah'ın buyruklarını yaydıkça yayanlara ve hak ile batılın arasını ayırdıkça ayıranlara, kötülüğü önlemek veya uyarmak için vahiy getiren meleklere and olsun ki, size söz verilen kıyamet şüphesiz kopacaktır
إِنَّمَا تُوعَدُونَ لَوَٰقِعࣱ
Birbiri ardından gönderilenlere ve görevlerine koştukça koşanlara, Allah'ın buyruklarını yaydıkça yayanlara ve hak ile batılın arasını ayırdıkça ayıranlara, kötülüğü önlemek veya uyarmak için vahiy getiren meleklere and olsun ki, size söz verilen kıyamet şüphesiz kopacaktır
فَإِذَا ٱلنُّجُومُ طُمِسَتۡ
Yıldızların ışığı giderildiği zaman
وَإِذَا ٱلسَّمَآءُ فُرِجَتۡ
Gök yarıldığı zaman
وَإِذَا ٱلۡجِبَالُ نُسِفَتۡ
Dağlar pamuk gibi atıldığı zaman
وَإِذَا ٱلرُّسُلُ أُقِّتَتۡ
Peygamberlere ümmetleri hakkında şahidlik vakitleri bildirildiği zaman
لِأَيِّ يَوۡمٍ أُجِّلَتۡ
Bu, hangi güne bırakılmıştı
لِيَوۡمِ ٱلۡفَصۡلِ
Hüküm gününe bırakılmıştı
وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا يَوۡمُ ٱلۡفَصۡلِ
Hüküm gününün ne olduğunu sen nerden bilirsin
وَيۡلࣱ يَوۡمَئِذࣲ لِّلۡمُكَذِّبِينَ
O gün yalanlamış olanların vay haline
أَلَمۡ نُهۡلِكِ ٱلۡأَوَّلِينَ
Öncekileri yok etmedik mi? Ardından, sonrakileri de onlara katarız
ثُمَّ نُتۡبِعُهُمُ ٱلۡأٓخِرِينَ
Öncekileri yok etmedik mi? Ardından, sonrakileri de onlara katarız
كَذَٰلِكَ نَفۡعَلُ بِٱلۡمُجۡرِمِينَ
Suçlulara böyle yaparız
وَيۡلࣱ يَوۡمَئِذࣲ لِّلۡمُكَذِّبِينَ
O gün, yalanlamış olanların vay haline
أَلَمۡ نَخۡلُقكُّم مِّن مَّآءࣲ مَّهِينࣲ
Sizi bayağı bir sudan yaratıp onu belli bir süreye kadar sağlam bir yere yerleştirmedik mi
فَجَعَلۡنَٰهُ فِي قَرَارࣲ مَّكِينٍ
Sizi bayağı bir sudan yaratıp onu belli bir süreye kadar sağlam bir yere yerleştirmedik mi
إِلَىٰ قَدَرࣲ مَّعۡلُومࣲ
Sizi bayağı bir sudan yaratıp onu belli bir süreye kadar sağlam bir yere yerleştirmedik mi
فَقَدَرۡنَا فَنِعۡمَ ٱلۡقَٰدِرُونَ
Buna gücümüz yeter; Biz ne güzel güç yetireniz
وَيۡلࣱ يَوۡمَئِذࣲ لِّلۡمُكَذِّبِينَ
O gün yalanlamış olanların vay haline
أَلَمۡ نَجۡعَلِ ٱلۡأَرۡضَ كِفَاتًا
Biz yeryüzünü, dirilerin ve ölülerin toplantı yeri yapmadık mı
أَحۡيَآءࣰ وَأَمۡوَٰتࣰ ا
Biz yeryüzünü, dirilerin ve ölülerin toplantı yeri yapmadık mı
وَجَعَلۡنَا فِيهَا رَوَٰسِيَ شَٰمِخَٰتࣲ وَأَسۡقَيۡنَٰكُم مَّآءࣰ فُرَاتࣰ ا
Orada yüksek yüksek sabit dağlar var edip size tatlı sular içirmedik mi
وَيۡلࣱ يَوۡمَئِذࣲ لِّلۡمُكَذِّبِينَ
Yalanlamış olanların vay o gün haline
ٱنطَلِقُوٓاْ إِلَىٰ مَا كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ
İnkarcılara o gün şöyle denir: "yalanlayıp durduğunuz şeye gidin
ٱنطَلِقُوٓاْ إِلَىٰ ظِلࣲّ ذِي ثَلَٰثِ شُعَبࣲ
gölge yapmayan ve ateşten de korumayan cehennem dumanının üç kollu gölgesine gidin
لَّا ظَلِيلࣲ وَلَا يُغۡنِي مِنَ ٱللَّهَبِ
gölge yapmayan ve ateşten de korumayan cehennem dumanının üç kollu gölgesine gidin
إِنَّهَا تَرۡمِي بِشَرَرࣲ كَٱلۡقَصۡرِ
O gölgenin saçtığı her bir kıvılcım sanki birer sarı devedir, konak gibi de büyüktür
كَأَنَّهُۥ جِمَٰلَتࣱ صُفۡرࣱ
O gölgenin saçtığı her bir kıvılcım sanki birer sarı devedir, konak gibi de büyüktür
وَيۡلࣱ يَوۡمَئِذࣲ لِّلۡمُكَذِّبِينَ
Yalanlamış olanların o gün vay haline
هَٰذَا يَوۡمُ لَا يَنطِقُونَ
Bu, onların konuşamayacakları gündür
وَلَا يُؤۡذَنُ لَهُمۡ فَيَعۡتَذِرُونَ
Onlara izin de verilmez ki özür beyan etsinler
وَيۡلࣱ يَوۡمَئِذࣲ لِّلۡمُكَذِّبِينَ
Yalanlamış olanların o gün vay haline
هَٰذَا يَوۡمُ ٱلۡفَصۡلِۖ جَمَعۡنَٰكُمۡ وَٱلۡأَوَّلِينَ
Bu, sizleri ve öncekileri topladığımız hüküm günüdür
فَإِن كَانَ لَكُمۡ كَيۡدࣱ فَكِيدُونِ
Eğer bir düzeniniz varsa Bana kurun
وَيۡلࣱ يَوۡمَئِذࣲ لِّلۡمُكَذِّبِينَ
Yalanlamış olanların o gün vay haline
إِنَّ ٱلۡمُتَّقِينَ فِي ظِلَٰلࣲ وَعُيُونࣲ
Allah'a karşı gelmekten sakınmış olanlar, elbette gölgeliklerde ve pınar başlarındadırlar
وَفَوَٰكِهَ مِمَّا يَشۡتَهُونَ
Canlarının istediği meyveler arasındadırlar
كُلُواْ وَٱشۡرَبُواْ هَنِيٓـَٔۢا بِمَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ
Onlara denir ki: "İşlediklerinize karşılık afiyetle yiyiniz, içiniz
إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ
Biz, iyi davrananlara işte böyle karşılık veririz
وَيۡلࣱ يَوۡمَئِذࣲ لِّلۡمُكَذِّبِينَ
O gün yalanlamış olanların vay haline
كُلُواْ وَتَمَتَّعُواْ قَلِيلًا إِنَّكُم مُّجۡرِمُونَ
Yiyiniz, biraz zevkleniniz bakalım, doğrusu sizler suçlularsınız
وَيۡلࣱ يَوۡمَئِذࣲ لِّلۡمُكَذِّبِينَ
O gün yalanlamış olanların vay haline
وَإِذَا قِيلَ لَهُمُ ٱرۡكَعُواْ لَا يَرۡكَعُونَ
Onlara "Rüku edin" denildiğinde rükua varmazlar
وَيۡلࣱ يَوۡمَئِذࣲ لِّلۡمُكَذِّبِينَ
O gün yalanlamış olanların vay haline
فَبِأَيِّ حَدِيثِۭ بَعۡدَهُۥ يُؤۡمِنُونَ
Kuran'dan başka hangi söze inanacaklar
Adhan notifications, the Holy Quran, a qibla compass, and daily content — all in one free app.
