189:1
وَٱلۡفَجۡرِ
Tanyerinin ağarmasına and olsun
Mekkî · 30 verse
سورة الفجر
Fecr
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
Surah Al-Fajr is the 89th surah of the Quran, comprising 30 verses. It treats the punishments dealt to the tyrannical nations of the past, the human attitude toward wealth and trial, responsibility toward the orphan and the poor, and the return of the tranquil soul to its Lord. Opening with oaths by the dawn, the ten nights, the even and the odd, and the passing night, it recalls the fates of 'Ad, Thamud, and Pharaoh and warns that the Lord is ever watchful. The human habit of exulting in blessing and complaining in hardship is rebuked, and the duties of honoring the orphan and feeding the needy are pressed. The surah ends with the address 'O tranquil soul, return to your Lord, well pleased and well pleasing' — one of the most beloved closings in the Quran, pointing to the final destination of a life of faith.
Revelation & background
Surah Al-Fajr is Meccan, dated to the early years of the Meccan period. It speaks directly to the mindset of a Meccan society that boasted of wealth and power while neglecting the orphan and the poor. The 'ten nights' sworn by are most often understood in the commentaries as the first ten nights of Dhu al-Hijjah; no widely transmitted occasion of revelation is reported for the surah.
Major themes
Its central themes are divine watchfulness, lessons from history, the critique of greed, and the maturing of the soul. The destruction of 'Ad with Iram of the pillars, of Thamud who carved the rocks in the valley, and of Pharaoh of the stakes (89:6-13) shows that tyranny goes unpunished in no age; 'Indeed, your Lord is ever watchful' (89:14) is the essence of these accounts. Failing to honor the orphan, not urging the feeding of the poor, devouring inheritance, and excessive love of wealth (89:17-20) are named as four social diseases. The closing call to the tranquil soul — 'return to your Lord' (89:27-30) — describes the destination of servanthood.
289:2
وَلَيَالٍ عَشۡرࣲ
Zilhicce ayının ilk on gecesine and olsun
389:3
وَٱلشَّفۡعِ وَٱلۡوَتۡرِ
Herşeyin çiftine de, tekine de and olsun
489:4
وَٱلَّيۡلِ إِذَا يَسۡرِ
Gelip geçen geceye and olsun ki, bunların her biri akıl sahibi için birer yemine değmez mi
589:5
هَلۡ فِي ذَٰلِكَ قَسَمࣱ لِّذِي حِجۡرٍ
Gelip geçen geceye and olsun ki, bunların her biri akıl sahibi için birer yemine değmez mi
689:6
أَلَمۡ تَرَ كَيۡفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ
Rabbinin, hiçbir memlekette benzeri ortaya konmayan sütunlara sahip İrem şehrinde oturan Ad milletine ne ettiğini görmedin mi
789:7
إِرَمَ ذَاتِ ٱلۡعِمَادِ
Rabbinin, hiçbir memlekette benzeri ortaya konmayan sütunlara sahip İrem şehrinde oturan Ad milletine ne ettiğini görmedin mi
889:8
ٱلَّتِي لَمۡ يُخۡلَقۡ مِثۡلُهَا فِي ٱلۡبِلَٰدِ
Rabbinin, hiçbir memlekette benzeri ortaya konmayan sütunlara sahip İrem şehrinde oturan Ad milletine ne ettiğini görmedin mi
989:9
وَثَمُودَ ٱلَّذِينَ جَابُواْ ٱلصَّخۡرَ بِٱلۡوَادِ
Vadide kayaları kesip yontan Semud milletine, memleketlerde aşırı giden, oralarda bozgunculuğu artıran, sarsılmaz bir saltanat sahibi Firavun'a Rabbinin ne ettiğini görmedin mi
1089:10
وَفِرۡعَوۡنَ ذِي ٱلۡأَوۡتَادِ
Vadide kayaları kesip yontan Semud milletine, memleketlerde aşırı giden, oralarda bozgunculuğu artıran, sarsılmaz bir saltanat sahibi Firavun'a Rabbinin ne ettiğini görmedin mi
1189:11
ٱلَّذِينَ طَغَوۡاْ فِي ٱلۡبِلَٰدِ
Vadide kayaları kesip yontan Semud milletine, memleketlerde aşırı giden, oralarda bozgunculuğu artıran, sarsılmaz bir saltanat sahibi Firavun'a Rabbinin ne ettiğini görmedin mi
1289:12
فَأَكۡثَرُواْ فِيهَا ٱلۡفَسَادَ
Vadide kayaları kesip yontan Semud milletine, memleketlerde aşırı giden, oralarda bozgunculuğu artıran, sarsılmaz bir saltanat sahibi Firavun'a Rabbinin ne ettiğini görmedin mi
1389:13
فَصَبَّ عَلَيۡهِمۡ رَبُّكَ سَوۡطَ عَذَابٍ
Rabbin onları azap kırbacından geçirmiştir
1489:14
إِنَّ رَبَّكَ لَبِٱلۡمِرۡصَادِ
Doğrusu Rabbin hep gözetlemektedir
1589:15
فَأَمَّا ٱلۡإِنسَٰنُ إِذَا مَا ٱبۡتَلَىٰهُ رَبُّهُۥ فَأَكۡرَمَهُۥ وَنَعَّمَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّيٓ أَكۡرَمَنِ
Rabbin denemek için bir insana iyilik edip, nimet verdiği zaman, o: "Rabbim beni şerefli kıldı" der
1689:16
وَأَمَّآ إِذَا مَا ٱبۡتَلَىٰهُ فَقَدَرَ عَلَيۡهِ رِزۡقَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّيٓ أَهَٰنَنِ
Ama onu sınamak için rızkını daraltıp bir ölçüye göre verdiği zaman: "Rabbim bana hor baktı" der
1789:17
كَلَّاۖ بَل لَّا تُكۡرِمُونَ ٱلۡيَتِيمَ
Hayır; yetime karşı cömert davranmıyorsunuz
1889:18
وَلَا تَحَٰٓضُّونَ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلۡمِسۡكِينِ
Yoksulu yedirmek konusunda birbirinize özenmiyorsunuz
1989:19
وَتَأۡكُلُونَ ٱلتُّرَاثَ أَكۡلࣰ ا لَّمࣰّ ا
Size kalan mirası hak gözetmeden yiyorsunuz
2089:20
وَتُحِبُّونَ ٱلۡمَالَ حُبࣰّ ا جَمࣰّ ا
Malı pek çok seviyorsunuz
2189:21
كَلَّآۖ إِذَا دُكَّتِ ٱلۡأَرۡضُ دَكࣰّ ا دَكࣰّ ا
Ama yer, çarpılıp paralandığı zaman
2289:22
وَجَآءَ رَبُّكَ وَٱلۡمَلَكُ صَفࣰّ ا صَفࣰّ ا
Melekler sıra sıra dizilip, Rabbinin buyruğu gelince
2389:23
وَجِاْيٓءَ يَوۡمَئِذِۭ بِجَهَنَّمَۚ يَوۡمَئِذࣲ يَتَذَكَّرُ ٱلۡإِنسَٰنُ وَأَنَّىٰ لَهُ ٱلذِّكۡرَىٰ
O gün, cehennem ortaya konur. O gün insan öğüt almaya çalışır ama artık öğütten ona ne
2489:24
يَقُولُ يَٰلَيۡتَنِي قَدَّمۡتُ لِحَيَاتِي
Keşke bu hayatım için önceden bir şey yapsaymışım" der
2589:25
فَيَوۡمَئِذࣲ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهُۥٓ أَحَدࣱ
O gün, hiç kimse, Allah'ın azabettiği gibi azabedemez
2689:26
وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُۥٓ أَحَدࣱ
Hiç kimse O'nun vurduğu bağ gibisini bağlayamaz
2789:27
يَٰٓأَيَّتُهَا ٱلنَّفۡسُ ٱلۡمُطۡمَئِنَّةُ
Ey huzur içinde olan can
2889:28
ٱرۡجِعِيٓ إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةࣰ مَّرۡضِيَّةࣰ
O, senden, sen de O'ndan hoşnut olarak Rabbine dön
2989:29
فَٱدۡخُلِي فِي عِبَٰدِي
Ey can! İyi kullarımın arasına gir
3089:30
وَٱدۡخُلِي جَنَّتِي
Cennetime gir
